Evert Ruivenkamp vertrok in maart 1938 uit Den Haag en trok te voet de Pyreneeën over om als 23-jarige internationale vrijwilliger mee te vechten met de democratisch gekozen Spaanse Republiek tegen de troepen van Franco, gesteund door het Duitsland van Hitler en het Italië van Mussolini. Zijn vuurdoop aan het front beleeft hij in de eerste week van augustus bij de slag aan de Ebro, de meest bloedige strijd van de Spaanse Burgeroorlog met 120.000 slachtoffers.

Eind september 1938 besluit de leiding van de Republikeinse regering dat alle internationale strijders Spanje moeten verlaten. Evert keert terug naar Nederland. Evert overleeft de Spaanse Burgeroorlog, maar veel van zijn medestrijders en vrienden sneuvelen in de strijd. Eén van hen is Willy de Lathouder die in Spanje getrouwd is met Rosario, een jonge Spaanse vrouw die in 1937 als verpleegkundige voor Willy gezorgd had na een verwonding in de strijd en met wie hij een zoontje gekregen had. Na terugkomst in Nederland ging Evert met Rosario en haar zoontje samenwonen. Bij het begin van de tweede wereldoorlog nam hij deel aan het verzet tegen de Duitsers. Evert werd opgepakt na een aanslag die hij in 1942 gepleegd had en in 1943 werd hij op de Waalsdorpervlakte doodgeschoten.

In 2019 , 80 jaar later, overleed Rosa, de 10-jaar jongere zus van Evert. In haar nachtkastje werd een dagboek gevonden dat Evert in 1938 in Spanje had bijgehouden. Op de eerste bladzijde schrijft hij ‘Mijn herinneringen uit het Spanje van 1936-’39 en daaronder het motto van de vrijheidsstrijd ‘Het is beter staand te sterven dan op je knieën door te leven’. Het is een overrompelend ooggetuigenverslag van de oorlog en geeft een heel persoonlijk beeld van hoe een 23-jarige jongen een avontuur in gaat, vrienden maakt en hoe hij steeds meer geconfronteerd wordt met de ellende van een door oorlog geteisterd volk.

De fotograaf Evert de Jonge (1958) is de neef van Evert Ruivenkamp en de zoon van Roos Ruivenkamp. In 2019 vond hij het dagboek in het nachtkastje van zijn overleden moeder. Hij maakte van de handgeschreven tekst een digitale transcriptie en maakte daar een boekje van in een zeer beperkte oplage voor naaste familieleden. Hij kwam in contact met Yvonne Scholten, een journalist en zeer actief in het vastleggen van de geschiedenis van Nederlanders in de Spaanse Burgeroorlog. Zij herkende de belangrijke historische betekenis van het dagboek en heeft het, voorzien van een voor- en nawoord waarin de context van de burgeroorlog verduidelijkt wordt, als boek laten uitgeven (Een Hollandse jongen aan de Ebro; Dagboek van een Spanjestrijder. 2022; Uitgeverij Jürgen Maas. ISBN 9789083210827).

In 2026 vertrok hij naar Catalonië om de omgeving te zien waar de slag aan de Ebro zich heeft voltrokken. In de tachtig jaar sinds de Spaanse Burgeroorlog is veel veranderd. De mensen die nu in Catalonie wonen hebben die oorlog niet zelf meegemaakt. Het landschap is sterk veranderd. De Ebro is door de grote hoeveelheid stuwdammen een rustige stroom geworden, het kale, ruige landschap van destijds is veranderd door heel veel aanplant van bomen. Toch zijn er ook heel veel verwijzingen naar wat destijds gebeurd is.

Deze website laat een verslag zien met een aantal plaatsen die Evert Ruivenkamp beschreven heeft in zijn dagboek.